Jong geleerd is oud misdaan

Cairo – Egypte, december 2007

In de vroege uren vertrekken we in de richting van de kamelenmarkt in de hoop een hoop kamelenactie te kunnen zien. De verwachtingen zijn hooggespannen: duizenden kamelen rondbanjerend in het stof zijn ons immers beloofd. Een ondoordringbare kamelenjungle…

Vlak voordat we het terrein bereiken, zien we al diverse Chevrolet trucks met 6-7 ingeladen kamelen voor ons uit rijden. Enigszins arrogant kijken ze uit hun ogen, terwijl hun mond dichtgesnoerd zit met een dik touw. Bij aankomst bij de markt blijkt eens te meer dat we in Egypte zijn, daar er nl. een toegangskaartje voor deze markt aangeschaft dient te worden. Hier valt ook niks tegen in te brengen bij de norse kaartjesverkoper.

Het beloofde kamelen circus blijft echter op het eerste gezicht uit. Eenmaal door twee ijzeren poorten heen gelopen is er wel veel stof, maar weinig op elkaar gepakte kamelen. Het is een groot zanderig terrein waar her en der wat kamelen staan of liggen. Maximaal zo’n 20-30 kamelen bij elkaar. Het terrein is wel vrij uitgestrekt. Ik denk dat er alles bij elkaar toch wel een kleine duizend kamelen worden verhandeld op dit terrein. Tevens is het heel duidelijk dat mannen uit alle windstreken van Egypte hier komen handelen, getuige de grote verscheidenheid aan huidskleuren.

Enorme balen hooi liggen te drogen op de daken van de half afgebrokkelde handelshuisjes. Diverse Egyptische mannen lopen wat rond op het terrein in hun jurken, een stofdoek om hun hoofd heen gebonden en te allen tijde bewapend met een flinke stok. Als ze even niet rondlopen zijn ze bezig met de twee grootste passies van iedere Egyptische man: waterpijp roken en thee drinken. En vooral niet al te veel praten. Ook kijken ze zeer zeker niet vrolijk uit hun oogkassen. De vaak sullig en arrogant lijkende gelaatstrekken van de kamelen, vertonen veelvuldig wel een poezige glimlach, dus dit maakt weer een hoop goed.
Maar de kamelen glimlachen niet altijd. Tijdens het paringsproces wordt bijten gecombineerd schreeuwen, grommen, weglopen, teruggrijpen waardoor het meer op een vechtpartij lijkt. Twee ezeltjes doen het gelukkig wat tederder. Op de ruggen en/of bulten van de kamelen zijn letters, cijfers of soms zelfs hele woorden aangebracht als teken dat ze vandaag over zullen gaan naar een nieuwe eigenaar. Ze krijsen het uit als ze worden ‘beschreven’. Om er voor te zorgen dat ze het niet op een weglopen zetten wordt een van de voorpoten gekneveld, door het onderbeen aan het bovenbeen met een touw strak vast te binden. Een niet echt diervriendelijk gezicht. Op het moment dat ze toch besluiten al hinkelend trachten te ontsnappen, krijgen ze er flink van langs met ferme stokslagen. Niet verwonderlijk dat vele kamelen kleine wondjes vertonen op hun huid. Ook de kleine jochies leren al op jonge leeftijd hoe de stok te hanteren. Tsja, jong geleerd is oud misdaan.