Een ui, een held en een parkeerbon

Santa Clara – Cuba, 2006

Levensgevaarlijk die uienverkopers in Cuba. Met bossen van een meter staan ze op het midden van de autopista, bij gebrek aan een middenberm. Zonder enige angst laten ze auto’s, oké het zijn er niet veel in Cuba, aan zich voorbij scheuren. Zo ook wij. We passeren ze met ruim 100 km/u. Zonder angst komen die zelfde uienverkopers ook rustig op onze auto afgelopen en houden hun uienbossen hoog boven hun hoofd. Wat denken ze nou? Dat we midden op de snelweg plots de handrem omhoog trekken om een bosje uien te scoren? Overigens kun je ook gewoon levende duiven kopen langs de weg, welke verder voornamelijk door paard en wagen en fietsers wordt bereden. Deze Cubanen maken trouwens wel gebruik van deze mobiele winkels, maar de snelheid waarmee ze zich bewegen over de ‘snelweg’ ligt dan ook iets lager dan onze snelheid.

We zetten namelijk koers in de richting van Trinidad, maar willen eerst nog een tussenstop maken in Santa Clara. Deze stad lijkt vanaf de buitenwijken op de Bijlmer of Rotterdam. Een grijs gedrocht. Doel van ons bezoek aan Santa Clara is de memorial van Ernesto ‘Che’ Guevara. Che, een Argentijnse dokter, is een van de allergrootste helden van Cuba, vertrouweling van Fidel. Hij was een verzetsstrijder tegen het regime van Batista in Cuba. Tevens trachtte hij ook regimes van de troon te stoten in Tanzania, Congo en Ethiopië. Allen zonder succes overigens, omdat de locals hem daar niet steunden, in tegenstelling tot de Cubanen destijds. In Bolivia vond Che uiteindelijk zijn dood.

Het in Santa Clara gelegen mausoleum van Che, benadrukt zijn heldenstatus. Je kan het bijna vergelijken met het mausoleum van Mao in Beijing. Een enorm standbeeld van Che, met zijn geweer in de aanslag, prijkt op enorm stenen waarop diverse teksten over de revolutie vermeld staan. Oftewel, een groot propoganda monument.

In het mausoleum staan diverse foto’s van Che’s jeugd, zijn medicijnenstudieklasje in Argentinië, foto’s van hem samen met Fidel en Raul, diverse guerilla foto’s in de landen waar hij ‘actief’ is geweest met zijn anti-imperialistische beweging. De meeste indruk op mij maakt een foto van Che, een sigaar rokend en gekleed in zijn jungle plunje compleet met legerboots, terwijl naast hem staatshoofden strak in kostuum of mantelpakje staan, bij een bijeenkomst van de Verenigde Naties in New York in de jaren ’60.

Na alle foto’s bestudeert te hebben krijgen we nog toegang, in tegenstelling tot de kinderklasjes, tot de grafkamer alwaar Che en diverse ‘kameraden’ liggen. Een eeuwige vlam waakt over deze Cubaanse held en zijn medegesneuvelden. Ik heb het niet zo op grafkamers, maar ik voel wel dat hier iemand van grote betekenis voor Cuba ligt. Hij ligt hier overigens nog niet heel lang. Zijn overblijfselen zijn in 1997 uit Bolivia overgebracht.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Che_Guevara

Een bezoek aan het centrum van Santa Clara bezorgt ons, naast een wandeling over een van de centrale plaza’s vol met relaxende Cubanen welke rustig de dag aan zich voorbij laten gaan, een heerlijke maaltijd, ook de eerste verkeersbon. Reden: fout parkeren. Er stond inderdaad een verbodsbord, verscholen achter een reclamebord. De boete ter hoogte van 15 CUC zal van onze borg worden ingehouden. Een mannetje welke van ons 1 CUC verlangt voor het ‘passen’ op onze auto, krijgt, helaas voor hem, 0,0 van ons. Had hij ons maar moeten vertellen dat we er niet mochten parkeren. Mafkees.