En dan … relaxen op Pha Ngan?

Kho Pha Ngan, Thailand – 2000

Op naar het volgende eiland: Ko Pha Ngan. Hier nemen we onze intrek in een hutjes resort, totaal afgezonderd van de hectiek van het eiland. Ko Pha Ngan is ook het eiland waar 1x per maand de full moon party wordt gehouden en wat maand in maand uit duizenden (5000+) toeri’s aantrekt, die uit hun dak gaan op housemuziek, overvloedige alcohol en een verscheidenheid aan geestverruimende middelen. Tijdens ons verblijf was er een half moon party. Overvloedige alcohol niet echt gezien, geestverruimende middelen ook niet, ik heb me meer geconcentreerd op de persoon die met me mee was gegaan vanaf het hutjesresort, Jason.

Jason was niet echt bestand tegen de kleine hoeveelheid drank die vloeide, slecht een paar emmertjes whiskey-cola-Red Bull, en zag iedereen als een persoonlijke vijand en wilde dus ook met iedereen op de vuist gaan. Het begon toen een paar dames hem niet zagen zitten en hij hen betitelde als ‘bitches, man!’. Een beetje teasend waren ze geweest, maar ja: dat mag toch gewoon? Na vechtpartij 1 kwam hij terug en voelde zich de koning. “Stay down and beg for me to stop. On your knees”. Dit waren slechts een paar uitspraken welke hij triomfantelijk vertelde aan een publiek, welke zich rot irriteerden aan zijn houding.

Regelmatig hem ik weggehaald bij mensen met wie die in discussie ging, totdat ie gelukkig na vechtpartij 2 ophoepelde en terug naar ‘huis’ ging. Een spooky encounter wel die avond: een vriend van een persoon die op zijn neus is geslagen deed zich voor alsof hij lid was van de beruchte Buckley familie uit London, waarvan er twee ooms in de bak zitten voor moord. Hij lijkt zo uit de film Trainspotting te zijn gestapt.

“I am a drug dealer and moneytruckrobber. We have three families in London, we rule the place. But me and my father don’t kill. If he hits me, but he won’t, I’ll kill him. Either I do it, or my family will!”.

Dit waren een paar van zijn vriendelijke woorden. Gezellige boel daar. Gewoonlijk duren de feesten tot aan het middaguur dus vanaf een uur of 24.00 tot aan 12.00 uur .Echter om 4.30 uur had ik het wel gezien. Twee Engelse dames boden hun hangmat aan als overnachtingsplek, mijn hutje ligt unfortunately aan de andere kant van het eiland, lastig te bereiken om 4.30 uur.

Een dag of zes op Ko Pha Ngan vervolgens gerelaxed. Met maximaal een toerist of tien erbij, vermaken we ons opperbest met snorkelen, rotsklimmen, squidfishing, beachvolleyball, diverse spelletjes, scootertochtjes over de behoorlijke steile weggetjes van het eiland. Tevens bezoeken we ook een Muay Thai gevecht. Echter, deze is compleet opgezet voor toeristen, waarbij de schaarse Thaise toeschouwers meer meeleven met de vechters dan de hele meute toeristen bij elkaar. De aanwezige kleine Thaise jochies ‘worshippen’ de vechters zo wat op het moment dat de vechter alle hoeken van het gevechtsterrein vereren, als dank voor de opgedane gevechtstraining.

Na deze periode van relaxen zetten we de terugreis naar Bangkok in. Van daaruit zal Sam terugvliegen naar Nederland en ik zal na een nachtelijke treinreis naar Chang Mai, doorvliegen naar Kungming, China.

Althans dat is de planning.