Tegenstellingen in het leven

Vientiane, Laos – 2000

In slechts één nachtelijk treinritje kan een mens van de hoofdstad van Bangkok aan de grens van Laos geraken. Scheelt meteen een hotelovernachtig voor de ‘traveller travelling on the cheap’. Een soepele grensovergang, over de friendship bridge tussen Thailand en Laos, en een heel kort busritje later, begeef ik mij in Vientiane.

Het is vandaag zondag en ik ben in de hoofdstad van Laos. Het is uitgestorven op straat. Ik ben blij als er iemand opendoet in Ekalath Metropole hotel, want het is echt overal muisstil. De naam klinkt overigens chique, maar het betreft hier toch wederom een verblijf in een hotel met meer huisdieren dan gasten. Nog al een overgang na het luxueuze verblijf in Bangkok. Ik kan gelukkig in het hotel wat resterende Bahtjes wisselen in Kip, de Laotiaanse munteenheid. 1000B levert me ongeveer 200.000 Kippetjes op. De vinotheque is overigens wel open.

Ik maak een lange middagwandeling in de brandende zon waarbij ik driekwart van het centrum doorloop. Ik loop eerst langs een soort van Arc de Triomphe, alwaar ik doorsteek naar een stupa om te eindigen bij het nationale symbool van het land: Pha That Luang. Aan het einde van de middag is het inmiddels zo warm, dat de goudverflaag welke over Pha That Luang heen zit, half gesmolten is. De stad Vientiane is gezegend met veel groene plantanen, prachtige koloniale panden welke de Franse overheersing hebben overleefd, veel goede restaurants met veel Franse gerechten, croissants et baguettes op iedere straathoek en kiezelstraatjes zoals rondom de Sacre Coeur. Echter, tussen al dit moois overheerst wel voornamelijk de armoede van het echte volk in de vorm van de houten hutjes welke overal tussendoor gebouwd zijn. Tegenstelling in het leven …

Aan het begin van de avond een hapje eten bij een, waar anders, night market. Alleen deze is wel heel mooi gelegen: op een drooggevallen gedeelte van de Mekong. Mwah, het kan slechter. Overal lopen de mooiste dames rond welke je je maar kan in beelden. Sommigen zijn heel verlegen en meer dan een ‘hello’ komt er niet uit. Maar de bijbehorende glimlachen, verder verfraaid door een inmiddels ondergaande zon, zul je in Nederland niet of nauwelijks kunnen ontdekken.

Aan de oevers van de Mekong gaat het harde leven van de stad gewoon door. Geen tijd om te genieten van de maaltijd welke ik nu nuttig, geen tijd om te genieten van de oranje gloed welke het water, land en hemel vlekkeloos in elkaar over doet lopen. Een groepje vrouwen is druk bezig met de was in de rivier waarin ook kinderen bezig zijn met zichzelf te wassen. Direct na het reinigingsproces verdwijnen ze weer in hun ongetwijfeld van toeristen gekregen Pokemon T-shirts in de sloppenhutjes welke op een steenworp afstand liggen van het terras waar ik van een goede maaltijd en Beerlao geniet. Tegenstellingen in het leven…