Nu nog hemels, maar straks…

Vang Vieng – Laos, 2000

Een wandeltocht door gemoedelijk Vang Vieng voert me langs fantastische limestone bergen. Van het omhoog staren, kun je zo maar een stijve nek krijgen. Ik loop zo maar een stukje langs de rivier, zo het dorp uit. Op de rivier zie ik een groepje toeristen peddelen op de rivier. Ik loop liever. De limestone bergen ploppen overal de grond uit, overal waar ik loop, kilometers achterelkaar. De een vol met begroeiing, dan ander zo kaal als een biljartbal. Kinderen zijn hier ook al dol op voetbal. Ze kunnen hier gerust een wedstrijd spelen op het midden van de kiezelsteentjesweg, er komt toch bijna geen verkeer over heen. De kleinste kindertjes voetballen in de nabijheid van de bamboerieten huizen in de met gras overwoekerde tuintjes.

Een levendige markt nabij het busstation laat Laos in al zijn pracht en praal zien. Iedereen draagt prachtige kleurrijke kleren, vol met geborduurde patronen. Hoedjes, petjes, jurken, kettingen, oorbellen, etc. Iedereen zit in vol ornaat op een houten kistje zijn of haar marktwaar aan te prijzen. Niet voor de toeristen, niet voor de show. Dit is het echte Laos. Wat eten we vanavond? De keuze bestaat voornamelijk uit of een bak met sidderalen of ontveerde maar nog wel levende kippetjes. Hier en der probeert een kip de marktdans te ontvluchten. In zijn vlucht nog snel even een laatste avondmaal van de straat afpikkende.

De mensen op de markt zien er behoorlijk doorvoed uit. Dus het leven gaat ze wat dat betreft wel voor de wind. Weinig materie, weinig luxe, maar dus geen honger. En belangrijker: iedereen lacht, ook naar mij. Iedereen oogt blij. Ik mag ook rustig foto’s maken van de marktgangers, wel even gevraagd uiteraard. Je weet maar nooit. Bij ieder nieuw marktstalletje word ik met een gulle glimlach begroet, aangevuld met het gebruikelijke ‘sabaai’.

Terug in het centrum blijkt dat Vang Vieng qua toerisme wel behoorlijk booming is, zonder al te hectisch over te komen. Er is een main street gevuld met guesthouses en her en der een internetcafé. Maar letterlijk een zijstraatje in en je bent helemaal weg van alles wat met toerisme te maken heeft. Dus het blijft redelijk gemoedelijk. Nog wel. Ik ben benieuwd hoe deze hemel, welke Vang Vieng heet, er over vijf jaar er uit ziet.