Let the leash go loose

Rishikesh – India, 2000

Sadhu’s in Rishikesh maken zo’n twintig procent uit van de straatbevolking. Vaak zijn het de meest vriendelijke en meest behulpzame mensen op straat. Weet je de weg even niet meer, vraag het een Sadhu! Maar als ze eenmaal op hun doekje ‘zitten’ op straat, te midden van de koeievlaaien, en je vraagt ze iets of je zegt al passerende ‘namaste’, dan volgt ook in een seconde de bedelende hand. Ook zijn er een aantal ‘westerse’ Sadhu’s. Gehuld in niet meer dan een laken, ongeschoren en ongewassen, gaan deze mensen op in de menigte aan de Ganges. Mijn gedachten over deze mensen is dat ze na een flinke joint er achter komen dat ze het westerse leven beu zijn met alle stress en luxe en hier zijn blijven steken.

Let the leash go loose

It’s 9 am on a Monday
A new week is gonna start
Friday will come soon I pray
I fear this week is gonna be hard

Everyday is just the same
Nothing is different from before
I know I myself am to blame
I myself have to open this ceiled door

Pull me out, out of this drag
I don’t wanna do this over and over again
Somebody just pop this bag
Awake me from this nightmare little man

Just let me out
Out of this world
I want more, more than I can do, more than I know
Someway, somewhere, sometime

Let the leash go loose
Tear down this wall
Let the alarmclock snooze
Catch me before I fall

Now I feel fine
All bad things in my head are gone
A lot of dreams of mine
Finally came true and still so much to be done

Where will I stand in three years
I don’t want to think about it yet
I can’t help having these fears
There is this person which I have not met